ما

ما هم قرارمون یادمون بود… ۸:۰۸، با شما.

ولی گاهی صدا لج می‌کنه، کلمات قهر می‌کنن، یکی بدون کلید پشت در میمونه…

آخرش اما صلح و آشتی شد؛و حالا صدامون به شما رسیده.

ببخشید اگر منتظرتون گذاشتیم...

لطفا این رو ازمون قبول کنید که ما وارد یک مسیر ناشناخته و جدید شدیم ، ما رو با همه ی کم و کاستی هامون بپذیرید 

قول میدیم هر روز بهتر بشیم،حتی اگر فقط به اندازه ی یک قدم مورچه ای باشه :)

امشب سوال پرسیدیم:

و بعد… گوش دادیم.

صدای آدم‌ها رو. دردهاشون، امیدهاشون، سکوت‌هاشون.

این فقط شروعه. این صدای ماست. صدای شما

قسمت یکم از #اپیزود_اول پادکست ما آماده‌ست.، شاید یه تکه از خودتون رو اینجا پیدا کنید

#لینک_توی_بیو

حتی وقتی تازه شروع میکنی،

آدمایی هستن که باورت کنن؛

ممنون از پارسا سلیمی برای پای آلبالو