نهج البلاغه 1446 | جلسه نوزدهم 26 شوال | حکمت 414

در این بخش از نهج‌البلاغه، امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) تصویری واقعی و بی‌پرده از انسان ارائه می‌دهند؛ تصویری که نه برای تحقیر، بلکه برای بیداری و فروتنی است.

حضرت می‌فرمایند: «مسکین است فرزند آدم...» و سپس با چند جمله کوتاه اما بسیار پرمعنا، ضعف‌های جسمی، محدودیت‌های وجودی و ناپایداری انسان را یادآوری می‌کنند.