7- خودت رو با دیروزِ خودت مقایسه کن، نه با امروزِ یه کسِ دیگه

اون وقتی که بیشتر ما تو جوامع کوچیک روستایی زندگی می‌کردیم، واسه آدما راحت‌تر بود که تو یه چیزی خوب باشن. یکی تو مدرسه ملکه‌ی جشنِ بازگشت به خانه می‌شد؛ که یه جشنیه که توی آمریکای شمالی مرسومه؛ یکی دیگه قهرمان مسابقات املا؛ نابغه ریاضی؛ یا ستاره بسکتبال. یکی دو تا مکانیک و چندتا معلم بیشتر نبود. هر کدوم از این قهرمانای محلی این شانسو داشتن که تو حوزه‌ی خودشون از اعتماد به نفس سروتونین‌سوزِ فاتحان بهره ببرن. شاید به همین خاطره که از لحاظ آماری تعداد آدمای برجسته‌ای که تو شهرای کوچیک بزرگ شدن، خیلی بالاس. اگه الآن تُو توی یک میلیون نفر تک باشی؛ ولی تو نیویورکِ مدرن زندگی کنی، بیست نفر دیگه هم مثل تو هست؛ و تعداد بیشتری از ما الآن داریم تو شهرا زندگی می‌کنیم. تازه الآن ما با کل هفت میلیارد نفر به شکل دیجیتال وصلیم. سلسله‌مراتب‌های دستاوردای ما الآن به شکل سرگیجه‌آوری عمودی شدن......⁠لینک اپیزود اول پرونده‌ی نظم و آشوب پادکست پرسه توی کست‌باکس ⁠(درباره‌ی جردن پیترسون)⁠لینک اپیزود اول پرونده‌ی نظم و آشوب پادکست پرسه توی اسپاتیفای⁠⁠لینک اپیزود اول پرونده‌ی نظم و آشوب پادکست پرسه توی اپل⁠...⁠لینک کانال یوتیوبِ من⁠...⁠لینک فرودگاه یافت‌آباد توی کست‌باکس ⁠(توی فرودگاه یافت‌اباد من به "همه‌چیز" می‌پردازم...)⁠لینک فرودگاه یافت‌آباد توی اسپاتیفای⁠⁠لینک فرودگاه یافت‌آباد توی اپل⁠...⁠لینک ایستگاه پرند توی کست‌باکس ⁠(توی ایستگاه پرند من با آدما گفتگو می‌کنم...)⁠لینک ایستگاه پرند توی اسپاتیفای⁠⁠لینک ایستگاه پرند توی اپل⁠...⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠لینک کانال تلگرام من⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠لینک پشتیبانی مالی⁠YaftabadAirport@gmail.comآخرین ویرایش: دی ماه 1403