خوانش و شرحِ غزلِ شماره‌ی 38 دیوانِ حافظ

شرح غزل شماره 37 از دیوان حافظ. با مطلع:بیا که قصرِ امل، سخت، سست بنیاد استبیآر باده که بنیادِ عمر، بر باد استدر این پادکست: جایگاهِ پرندگان در دیوانِ حافظ [بخش نخست]...

شرح غزل شماره 36 از دیوان حافظ. با مطلع:تا سر زلفِ تو در دستِ نسیم افتاده ستدلِ سودازده از غصه، دو نیم افتاده ستدر این پادکست: تاووس [طاووس]، نمادشناسی، ریشه یابی و کاربردِ آن در فرهنگ ایران...

شرح غزل شماره 35 از دیوان حافظ. با مطلع:برو به کارِ خود ای واعظ این چه فریادستمرا فِتاد دل از ره، تو را چه اُفتادست؟در این پادکست: «مست» کیست و در مکتبِ حافظ چه معنا و جایگاهی دارد؟...

شرح غزل شماره 34 از دیوان حافظ. با مطلع:رَواقِ منظرِ چشمِ من آشیانهٔ توستکَرَم نما و فرود آ که خانه، خانهٔ توستدر این پادکست گزارشی از معنای «شرابِ هوم» یا «هئومه» خواهیم داد....

شرح غزل شماره 33 از دیوان حافظ. با مطلع:خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است؟چون کوی دوست هست، به صحرا چه حاجت است؟"بررسی مراحل هفتگانه سلوک میترایی" [بخش 7: مقام پیر یا پدر]...

شرح غزل شماره 32 از دیوان حافظ. با مطلع:خدا چو صورتِ ابروی دل گشای تو بستگشادِ کارِ من اندر کرشمه های تو بست"بررسی مراحل هفتگانه سلوک میترایی" [بخش 6: مقام خورشید یا مهر پویا]...

شرح غزل شماره 31 از دیوان حافظ. با مطلع:آن شب قدری که گویند اهل خلوت، امشب استیارب این تأثیرِ دولت در کدامین کوکب است؟"بررسی مراحل هفتگانه سلوک میترایی" [بخش 5: مقام پارسی]...

شرح غزل شماره 30 از دیوان حافظ. با مطلع:زلفت هزار دل به یکی تارِ مو ببستراه هزار چاره گر از چار سو، ببست"بررسی مراحل هفتگانه سلوک میترایی" [بخش 4: مقام شیر]...

شرح غزل شماره 29 از دیوان حافظ. با مطلع:ما را ز خیالِ تو چه پروای شراب است؟خُم گو سرِ خود گیر که خمخانه خراب است"بررسی مراحل هفتگانه سلوک میترایی" [بخش 3: مقام سرباز]...