۶- نقش‌هایی که به کودکان تحمیل می‌کنیم

نقش‌هایی که به کودکان تحمیل می‌کنیم

آقای غمگین

پرنسس خانوم

نق‌نقو

شازده‌ی عصبانی

چلفتی

باهوش

لجباز

تنبل

و…

گاهی والدین، بزرگ‌سالان و مراقبین کودک در حالی‌که سعی دارند به کودکشان کمک کنند؛ به او نقش‌هایی می‌دهند که آسیب‌زننده است زیرا  تصور می‌کنند اگر به کودک عیب و ایرادش را بگویند، کودک شروع به تغییر و تحول می‌کند. درصورتی‌که آنچه باعث تغییر کودک می‌شود؛ تمجیدهای توصیفی است. 

به‌جای نقش‌دادن به کودکان:

- می‌توانیم کودک و رفتارش را توصیف کنیم.

- انتظار خود را بیان کنیم.

- کودک را با قدرت و انسانیت خودمان مواجه کنیم.

- تصمیم بگیریم تا کودک را جور دیگری تصور کنیم.

- احساسات خود و کودک را ببینیم و آنچه لازم است را بیان کنیم. 

- نیاز پشت احساس‌ها، رفتارها و واژگان کودک را پیدا کنیم.

- فراموش نکنیم کودکان خودشان را از دریچه‌ی نگاه والدین، بزرگ‌سالان و مراقبین اطرافشان به نظاره نشسته‌اند.

پس:

چیزی به نام کودکِ …. وجود ندارد. فقط کودکی وجود دارد که نیاز به……دارد.