ششم: سکوت

به نظر تو وقتی آدم انقدر کسیو دوست داره، کار احمقانه‌ای نیست دونستن قیافش؟ ما قیافه‌ی آدما رو می‌بینیم تا بشناسیمشون.. وقتی تو اون آدمو هرجایی که باشه حس می‌کنی، نیازیه که بدونی چه شکلیه؟...

حالا می‌فهمم این خاصیت عشق است. کسی برای تو متفاوت می‌شود، کسی برای تو قرمز می‌شود که برای دیگران یک عابر است....

گاهی با خودم تصور می‌کردم که بابا شب‌ها برایم شعر می‌نویسد و تمام آن حرف‌هایی که یک عمر گفته نشد، تمام آن مراقب خودت باش‌هایی که سکوت شد، جایی مکتوب است، جایی شعر شده است....

کسی که می‌رود پیش خدا چقدر دور می‌شود؟...

حالا که نیست می‌فهمم، که بودن هرجورش به نبودن می‌ارزد....

من فکر می‌کنم آدما چنگ می‌زنن به خاطره چون دیگه تکرار نمیشه، چیزیم جز اون ندارن. بعضیا شروع می‌کنن به مدام و توی هر جمعی گفتن و گفتن، من اما می‌خوام بنویسم....