فرانچسکا وودمن؛ محو شدن در قاب

🎙 پادکست آرتسنس پلاس| اپیزود چهارم🏚 فرانچسکا وودمن؛ محو شدن در قابکاری از تیم تولید محتوای مدرسه عکاسی آرتسنسعکس‌های فرانچسکا وودمن (Francesca Woodman) نه سلف‌پرتره‌هایی معمولی، بلکه کاوش‌هایی شاعرانه و تکان‌دهنده‌ در مرز میان حضور و غیاب، بدن و فضا و بود و نبود هستند. او با استفاده از روش‌هایی مانند نوردهی طولانی، حرکت و حل کردن فرمالیستی بدن در میان دیوارهای فرسوده و فضاهای متروک، پرتره‌هایی خلق کرد که انگار در آنها یک دوربین، لحظه شفاف شدن و محو شدنِ انسان را ثبت کرده است.در این قسمت از پادکست آرتسنس پلاس، هنا و هامون به بررسی زندگی کوتاه اما فوق‌العاده تأثیرگذار فرانچسکا وودمن و زیبایی‌شناسیِ آثار او می‌پردازند؛ از اینکه چگونه وودمن از خودشناسی بصری برای به چالش کشیدن نگاه سنتی به زن و بدن استفاده کرد و در دیالوگی میان بدن و معماری، ترکیبی از فرم‌های زنانه با بافت‌های کهنه، کاغذدیواری‌های پوسته‌شده و فضاهای گوتیک/سورئال به وجود آورد و نگاهی هم دارند به میراث وودمن در هنر معاصر، تأثیر عمیق نگاه او بر عکاسی فاین‌آرت، عکاسی مفهومی و جریان‌های فمینیستی در دوران معاصر.🎙 با اجرای: هنا و هامون (Ai)👤 مدیر اجرایی، ایده‌پرداز و نویسنده پادکست: علی میراسماعیلی🎧 هم‌اکنون می‌توانید این اپیزود را بشنوید و دیدگاه‌های خود درباره جهان بصری فرانچسکا وودمن را با ما به اشتراک بگذارید.🔗 منبع این اپیزود: مقاله « برای بروز احساسات نیازی به زبان نیست» در وب‌سایت مدرسه آرتسنس