عادت به بودنشان نکنیم

موضوع پادکست امروز ما درباره آدماییه که دوسشون داریم آدمایی که نقش

مهمی تو زندگی ما دارن ، ادمایی که اگر یه روز جاشون تو زندگی ما خالی بشه هیچ

جایگزینی نمیشه براش پیدا کرد ... اما نکته این پادکست اینه که ما نمیبینمشون یعنی

این که اونقدر حضورشون برامون دایمی شده ناخواسته بهشون بی توجهیم

انسان

وقتی به چیزی عادت می‌کند، دیگه اونو نمی‌بینه. نه اینکه نباشه… بلکه ذهن، بودنش

را «طبیعی» فرض می‌کنه.

و همین

نقطه آغاز یک فروپاشی خاموشه