امروز محتاج توام، فردا نمی خواهم

گاهی آدم فقط تا وقتی به چیزی نیاز دارد، دستش را به سوی آن دراز می‌کند؛ اما دل، قصه‌ای پیچیده‌تر از نیازهای امروز دارد.

این دکلمه، روایتی از نیاز، وابستگی و غرور آدمی است؛ از لحظه‌هایی که حضور کسی را می‌خواهیم، از ترسِ نداشتن و از میل به اینکه فردا، محتاج هیچ‌کس نباشیم.

🎧 به این چند بیت گوش بسپار؛ شاید میان واژه‌هایش، بخشی از تجربه‌های خودت را پیدا کنی. چون گاهی تمام حرف زندگی در همین فاصله است: امروز می‌خواهیم، اما برای فردا رؤیای بی‌نیازی داریم.