خدایی که در ذهنت ساخته‌ای، واقعاً خداست؟ | توحید درمانی، قسمت ۱۰

گاهی فکر می‌کنیم خدا را می‌شناسیم؛ اما آیا خدایی که در ذهن و قلب ماست، واقعاً همان خدایی است که باید بشناسیم؟

تصویری که ما از خدا داریم، فقط از مطالعه و دانسته‌های دینی شکل نمی‌گیرد. تجربه‌های کودکی، رابطه ما با پدر و مادر، نوع محبت، سخت‌گیری، سرزنش یا حتی ترس‌هایی که در سال‌های اول زندگی تجربه کرده‌ایم، می‌توانند روی تصویری که از خدا در ذهنمان ساخته‌ایم اثر بگذارند.

ممکن است ناخودآگاه خدا را «مچ‌گیر»، «سرزنشگر» و همیشه آماده تنبیه ببینیم؛ یا برعکس، آن‌قدر بر رحمت خدا تأکید کنیم که اقتدار و جدیت او را فراموش کنیم.

در این جلسه درباره این موضوع صحبت می‌کنیم که:

🔹 چرا ممکن است تصویر ما از خدا با حقیقت رابطه با خدا فاصله داشته باشد؟

🔹 تجربه ما از پدر و مادر چگونه می‌تواند روی رابطه ما با خدا اثر بگذارد؟

🔹 چرا بعضی‌ها در ارتباط با خدا بیشتر احساس ترس دارند و بعضی‌ها بیش از حد احساس امنیت و بی‌خیالی؟

🔹 چطور بفهمیم تصویری که از خدا در ذهنمان داریم، سالم و جامع است؟

🔹 چگونه می‌توانیم «مهر و اقتدار» خدا را همزمان درک کنیم؟

🔹 و چگونه با شناخت این الگوهای ذهنی، رابطه‌ای سالم‌تر و عمیق‌تر با خدا بسازیم؟

یکی از تمرین‌های مطرح‌شده در این جلسه، توجه به صفات مختلف خدا در دعای جوشن است؛ اینکه خدا را فقط از یک زاویه نبینیم و رحمت، هدایت، اقتدار، حکمت، حمایت و دیگر صفات او را در کنار یکدیگر ببینیم.

شاید لازم باشد یک بار از خودمان بپرسیم:

«خدایی که در ذهن من است، واقعاً خداست یا تصویری است که از گذشته با خودم آورده‌ام؟»

امیدواریم این جلسه کمک کند رابطه‌مان با خدا را عمیق‌تر، سالم‌تر و توحیدی‌تر کنیم.