غزل ۳۰۹۷ شمس | نقد حال ما | تفسیر غزل مولانا | بیا بیا که شدم در غم تو سودایی

دلگفته، شرح و تفسیر غزل شمس از مولانا با فربُد بهبهانی غزل مولانا از دیوان شمس تبریزی: غزل ۳۰۹۷ بیا بیا که شدم در غم تو سودایی در این اپیزود، دلگفته‌ای بر غزلی از مولانا را می‌شنوید؛ شرح و تفسیری از دل برای غزل شمس، با نگاهی عاشقانه، نمادین، و درونی. وبسایت: https://molanatafsir.com صفحه این غزل: https://molanatafsir.com/pages/shams/index.html#ghazal-3097 یوتیوب: https://www.youtube.com/watch?v=TdrSmSLzVHE&list=PLznfYVVnAWnr4SarhZp1FThSbvIElTcEB&index=34 تلگرام: https://t.me/Naghde_Hale_Ma متن غزل: ۱. بیا بیا که شدم در غم تو سودایی درآ درآ که به جان آمدم ز تنهایی ۲. عجب عجب که برون آمدی به پرسش من ببین ببین که چه بی‌طاقتم ز شیدایی ۳. بده بده که چه آورده‌ای به تحفه مرا بنه بنه بنشین تا دمی برآسایی ۴. مرو مرو چه سبب زود زود می‌بروی بگو بگو که چرا دیر دیر می‌آیی ۵. نفس نفس زده‌ام ناله‌ها ز فرقت تو زمان زمان شده‌ام بی‌رخ تو سودایی ۶. مجو مجو پس از این زینهار راه جفا مکن مکن که کشد کار ما به رسوایی ۷. برو برو که چه کَش می‌روی به شیوه‌گری بیا بیا که چه خوش می‌چمی به رعنایی