غزل ۳۳۹ شمس | نقد حال ما | تفسیر غزل مولانا | سماع آرام جان زندگان‌ست

دلگفته، شرح و تفسیر غزل شمس از مولانا با فربُد بهبهانی غزل مولانا از دیوان شمس تبریزی: غزل ۳۳۹ سماع آرام جان زندگان‌ست در این اپیزود، دلگفته‌ای بر غزلی از مولانا را می‌شنوید؛ شرح و تفسیری از دل برای غزل شمس، با نگاهی عاشقانه، نمادین، و درونی. وبسایت: https://molanatafsir.com صفحه این غزل: https://molanatafsir.com/pages/shams/index.html#ghazal-339 یوتیوب: https://www.youtube.com/watch?v=tO8DAcy3wUQ&list=PLznfYVVnAWnr4SarhZp1FThSbvIElTcEB&index=46 تلگرام: https://t.me/Naghde_Hale_Ma متن غزل: ۱. سماع آرام جان زندگان‌ست کسی داند که او را جانِ جان‌ست ۲. کسی خواهد که او بیدار گردد که او خفته میان بوستان‌ست ۳. ولیک آن کاو به زندان خفته باشد اگر بیدار گردد در زیان‌ست ۴. سماع آن جا بکن کآن جا عروسی‌ست نه در ماتم که آن جای فغان‌ست ۵. کسی کاو جوهر خود را ندیده‌ست کسی کآن ماه از چشمش نهان‌ست ۶. چنین کس را سماع و دف چه باید‌؟ سماع از بهر وصل دلستان‌ست ۷. کسانی را که روشان سوی قبله‌ست سماع این جهان و آن جهان‌ست ۸. خصوصاً حلقه‌ای کاندر سماعند همی گردند و کعبه در میان‌ست ۹. اگر کآن شکر خواهی همان جاست ور انگشت شکر خود رایگان‌ست