توضیحات
شرح نمادین مثنوی مولانا با کلنگری از فربُد بهبهانی
دفتر اول، جلسه ۲۷، بخش ۴ از ۵
ابیات ۲۷۴۴ تا ۳۳۵۹
عنوانهای گنجور: ۱۳۱ تا ۱۵۳
موضوعهای این بخش:
کرم کریم عاشق گدا
باقی هاروت و ماروت
عنوانهای گنجور:
بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم، کرمِ کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست
بخش ۱۳۲ - فرق میان آنک درویش است به خدا و تشنهٔ خدا و میان آنک درویش است از خدا و تشنهٔ غیرست
بخش ۱۳۳ - پیش آمدن نقیبان و دربانان خلیفه از بهر اکرام اعرابی و پذیرفتن هدیهٔ او را
بخش ۱۳۴ - در بیان آنک عاشق دنیا بر مثال عاشق دیواریست کی بر او تاب آفتاب زند و جهد و جهاد نکرد تا فهم کند کی آن تاب و رونق از دیوار نیست از قرص آفتابست در آسمان چهارم لاجرم کلی دل بر دیوار نهاد چون پرتو آفتاب به آفتاب پیوست او محروم ماند ابدا و حیل بینهم و بین ما یشتهون
بخش ۱۳۵ - مثل عرب اذا زنیت فازن بالحرة و اذا سرقت فاسرق الدرة
بخش ۱۳۶ - سپردن عرب هدیه را یعنی سبو را به غلامان خلیفه
بخش ۱۳۷ - حکایت ماجرای نحوی و کشتیبان
بخش ۱۳۸ - قبول کردن خلیفه هدیه را و عطا فرمودن با کمال بینیازی از آن هدیه و از آن سبو
بخش ۱۳۹ - در صفت پیر و مطاوعت وی
بخش ۱۴۰ - وصیت کردن رسول صلی الله علیه و سلم مر علی را کرم الله وجهه کی چون هر کسی به نوع طاعتی تقرب جوید به حق، تو تقرب جوی به صحبت عاقل و بندهٔ خاص تا ازیشان همه پیشقدمتر باشی
بخش ۱۴۱ - کبودی زدن قزوینی بر شانهگاه صورت شیر و پشیمان شدن او به سبب زخم سوزن
بخش ۱۴۲ - رفتن گرگ و روباه در خدمت شیر به شکار
بخش ۱۴۳ - امتحان کردن شیر گرگ را و گفتن کی پیش آی ای گرگ بخش کن صیدها را میان ما
بخش ۱۴۴ - قصه آنکس کی در یاری بکوفت از درون گفت کیست آن گفت منم گفت چون تو توی در نمیگشایم هیچ کس را از یاران نمیشناسم کی او من باشد برو
بخش ۱۴۵ - ادب کردن شیر گرگ را کی در قسمت بیادبی کرده بود
بخش ۱۴۶ - تهدید کردن نوح علیهالسلام مر قوم را کی با من مپیچید کی من روپوشم با خدای میپیچید در میان این بحقیقت ای مخذولان
بخش ۱۴۷ - نشاندن پادشاه، صوفیانِ عارف را پیش روی خویش تا چشمشان بدیشان روشن شود
بخش ۱۴۸ - آمدن مهمان پیش یوسف علیهالسلام و تقاضا کردن یوسف علیهالسلام ازو تحفه و ارمغان
بخش ۱۴۹ - گفتن مهمان یوسف علیهالسلام کی آینهای آوردمت کی تا هر باری کی در وی نگری روی خوب خویش را بینی مرا یاد کنی
بخش ۱۵۰ - مرتد شدن کاتب وحی به سبب آنک پرتو وحی برو زد آن آیت را پیش از پیغامبر صلی الله علیه و سلم بخواند گفت پس من هم محل وحیم
بخش ۱۵۱ - دعا کردن بلعم با عور کی موسی و قومش را از این شهر کی حصار دادهاند بی مراد باز گردان و مستجاب شدن دعای او
بخش ۱۵۲ - اعتماد کردن هاروت و ماروت بر عصمت خویش و امیری اهل دنیا خواستن و در فتنه افتادن
بخش ۱۵۳ - باقی قصهٔ هاروت و ماروت و نکال و عقوبت ایشان هم در دنیا بچاه بابل
وبسایت:
https://molanatafsir.com
صفحه این جلسه در وبسایت:
https://molanatafsir.com/pages/masnavi/interpretation/daftar1.html#session-RD1J27P4
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=YW6oMB5UX3o&list=PLznfYVVnAWnpG41tIgdlfmr_a5I4gjxjI&index=109
تلگرام:
https://t.me/Naghde_Hale_Ma
این مجموعه شرح، تفسیر، و تأویل نمادین مثنوی مولانا با کلنگری است. این تفسیرها بر پایه عرفان عاشقانه مولانا عرضه میشود تا در زندگی واقعی امروز، ما را برای شناخت خود، شناخت راه عشق، و رفتن به سوی کمال یاری کند.
در این نگاه، شخصیتها و عناصر داستانهای مثنوی بیشتر به حالات درونی انسان بازمیگردند و هر قصه میتواند آینهای برای نقد حال ما باشد. این تفسیر بر پایه کلنگری در مثنوی و توجه به پیوند معنایی قصهها عرضه شده است.