نقد حال ما: تفسیر مثنوی | د۱ج۲۴ب۲ | ۳۷۲۱-۳۷۸۷ | انسان در کمال بی نهایت

شرح نمادین مثنوی مولانا با کل‌نگری از فربُد بهبهانی دفتر اول، جلسه ۲۴، بخش ۲ از ۳ ابیات ۳۷۲۱ تا ۳۷۸۷ عنوان‌های گنجور: ۱۶۳ تا ۱۶۶ موضوع‌های این بخش: علی و اخلاص ۱ (۱ از ۷) انسان در کمال بی نهایت عنوان‌های گنجور: بخش ۱۶۴ - خدو انداختن خصم در روی امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه و انداختن امیرالمؤمنین علی شمشیر از دست بخش ۱۶۵ - سؤال کردن آن کافر از علی کرم الله وجهه کی بر چون منی مظفر شدی شمشیر از دست چون انداختی بخش ۱۶۶ - جواب گفتن امیر المؤمنین کی سبب افکندن شمشیر از دست چه بوده است در آن حالت وبسایت: https://molanatafsir.com صفحه این جلسه در وبسایت: https://molanatafsir.com/pages/masnavi/interpretation/daftar1.html#session-D1J24P2 یوتیوب: https://www.youtube.com/watch?v=LhNxRHwyGCA&list=PLznfYVVnAWnpG41tIgdlfmr_a5I4gjxjI&index=97 تلگرام: https://t.me/Naghde_Hale_Ma این مجموعه شرح، تفسیر، و تأویل نمادین مثنوی مولانا با کل‌نگری است. این تفسیرها بر پایه عرفان عاشقانه مولانا عرضه می‌شود تا در زندگی واقعی امروز، ما را برای شناخت خود، شناخت راه عشق، و رفتن به سوی کمال یاری کند. در این نگاه، شخصیت‌ها و عناصر داستان‌های مثنوی بیشتر به حالات درونی انسان بازمی‌گردند و هر قصه می‌تواند آینه‌ای برای نقد حال ما باشد. این تفسیر بر پایه کل‌نگری در مثنوی و توجه به پیوند معنایی قصه‌ها عرضه شده است.