آهنگ ابی پوست شیر مخصوص جاده

قَلب تو قلب پرنده پوستت اما پوست شیر

زِندون تنو رها کن ای پرنده پر بگیر

اون ور جنگل تن سَبز پشت دشت سر به دامن

اون ور روزای تاریک پُشت نیم شبای روشن

برای باور بودن جایی شاید باشه شاید

برای لَمس تن عشق کسی باید باشه باید

که سَر خستگیاتو به روی سینه بگیره

بَرای دلواپسی هات واسه سادگیت بمیره

قلب تو قَلب پرنده پوستت اما پوست شیر ابی

زِندون تنو رها کن ای پرنده پر بگیر

حرف تَنهایی قدیمی اما تلخ و سینه سوزه

اولین و آخرین حَرف حرف هر روز و هنوزه

تَنهایی شاید یه راهه راهیه تا بی نهایت

قصه همیشه تکرار هِجرت و هجرت و هجرت

اما تو این راه که هَمراه جز هجوم خار و خس نیست

این موزیک رو تو مسیر ویلا شمال گوش بده تا بهت حسابی بچسبه