فرار

گاهی می‌روی،

نه برای دیدنِ کسی،

نه برای رسیدن به جایی...

فقط می‌خواهی

کمی دورتر باشی.

دورتر از آدم‌ها،

از خاطره‌ها،

از صدایی که هنوز

در سرت تکرار می‌شود...

گاهی حتی نمی‌دانی

کجا می‌خواهی بروی؛

فقط می‌دانی

نباید بمانی.

گاهی آدم سفر نمی‌کند؛

فرار می‌کند.

🎙️ اولین دکلمه از «شعر نوش» را شعری از کاظم بهمنی انتخاب کردم. این اولین شعری بود که برای دل خودم دکلمه کردم....

بقیه‌اش را

بگذار شعر بگوید.