معماری دیجیتال صرفاً بهکارگیری نرمافزارهای سهبعدی نیست؛ بلکه یک دگرگونی پارادایمی از «ترسیم دستی فرم» به «تعریف منطق، داده و روابط» است. در این پارادایم، معمار دیگر نقاش خطوط نهایی نیست، بلکه طراح الگوریتمها و قواعدی است که فضا را میآفرینند.
در دومین اپیزود از فصل پادکستهای «مانا» ، منطبق بر دومین شمارهٔ فصلنامه ، پروندهٔ جامع «معماری دیجیتال؛ از ابزار تا اندیشه» را در پنج گام کلیدی (طراحی الگوریتمیک، مدلسازی پارامتریک، شبیهسازی عملکردی، ساخت دیجیتال و هوش مصنوعی) بازخوانی میکنیم.
در این قسمت:
- تغییر پارادایم طراحی: چگونگی گذار از ترسیم ایستا به «تفکر سیستمی» و همگرایی تحلیل سازه، نور و انرژی در دل فرآیند تولید فرم (با بازخوانی آرای ریوکا اکسمن و برانکو کلارویچ).
- پرونده ویژه پروژه داخلی: کالبدشکافی فرآیند زایش فرم و بهینهسازی محاسباتی در «برج اداری جام تهران» به عنوان نمونهای عینی از تعامل طراح با ابزارهای دیجیتال.
- مرزهای نوین هوش مصنوعی: نقد تخصصی کاربرد مدلهای مولد (Generative AI و Diffusion Models) در آتلیههای معماری؛ آیا هوش مصنوعی جایگزین معمار میشود یا افق خلاقیت او را گسترش میدهد؟
- شاهکار ساخت دیجیتال در جهان: بازخوانی معماری پارامتریک و چوبی «متروپل پاراسول سویل» (چتر دیجیتال شهر سویل)؛ از تلفیق تاریخ و آینده تا خلق سایه به مثابه فضای شهری نوآورانه.
- افق پژوهش: معرفی پروژه پژوهشی «اهورا»؛ بازتعریف معماری به مثابه یک «سامانه زیستی زنده
جهت دانلود نسخه کامل مجله مانا شماره2 روی لینک زیر کلیک کنید
https://www.picofile.com/f/n5UgFcDdhM/قسمت2-معماری-دیجیتال.mp3