کوله پشتی|شب هشتم اربعین

این قصه شاید خیلی ساده باشه، شاید فکر کنی دیگه کی این روزها رو می‌شنوه؟ اما توی این مسیر، زیبایی‌ها توی چیزهای بزرگ نیست؛ توی همین مهربانی‌هایِ بی‌صداست. توی همون لبخندهایی که بدون هیچ حرفی، بهت می‌گن...

یه لحظه فهمیدم که ما همیشه دنبالِ چیزهای بزرگ برای خوشحالی می‌گردیم، اما خوشحالی... خوشحالی توی همون لبخندهایِ ساده و لحظه‌هایِ "همین الان" هست. پس... آروم باش، همه چیز می‌گذره...

اتحاد، یعنی وقتی قلبهاتون با هم یکی می‌شه، دیگه هیچ مرزی وجود نداره....

از مهر مادری،،،...

رسیدن به مسیر، ارزشِ تمامِ زحمت‌ها رو داره.....

من با یه کوله‌پشتی اومدم، اما فکر کنم با یه قلبی پر از تجربه‌های جدید، دارم برمی‌گردم...

از دور که نگاه می‌کنی،همه فقط یک کوله‌پشتی روی دوش دارند...🎒...

یک حرکت کوچک میتواند مسیر تاریخ را عوض کند............

«آن ها برای کسانی که هنوز به جمعشان نپیوسته اند آرزوی خیر می کنند و به آن ها وعده می دهند که در این مسیر نه ترسی هست و نه اندوهی»...