چرا با اینکه بیشتر از هر زمان دیگری به لذت دسترسی داریم، کمتر از زندگی لذت میبریم؟
در اولین اپیزود لرنیو سراغ دوپامین میرویم؛ مادهای که خیلی وقتها به اشتباه «هورمون لذت» معرفی میشود، اما نقش اصلیاش بیشتر به انگیزه، میل و دنبال کردن پاداش مربوط است.
با کمک کتاب «دنیای دوپامین» نوشته آنا لمکی بررسی میکنیم چرا دسترسی دائمی به لذتهای سریع مثل شبکههای اجتماعی، خرید، غذا، بازی و سایر پاداشهای فوری میتواند سیستم پاداش مغز را به هم بزند و باعث شود چیزهایی که قبلا برایمان لذتبخش بودند، دیگر آن اثر سابق را نداشته باشند.
در این اپیزود درباره تعادل بین لذت و درد، سازگاری عصبی، اعتیاد به پاداشهای فوری و مفهوم «خودمحدودسازی» صحبت میکنیم و میبینیم چرا شاید راه برگشت به لذت بیشتر، مصرف بیشتر نباشد؛ بلکه گاهی فاصله گرفتن و اجازه دادن به مغز برای برگشتن به تعادل باشد.
اگر حس میکنی این روزها مدام چیزی برای سرگرم شدن داری، اما کمتر از قبل راضی میشوی، این اپیزود دقیقا برای توست.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است