هفته بیست و دوم: نسیم بهاری

تو در تپش‌های قلبم می‌تپی تا مدام مرا یادآور حضور باشی.کودک کوچکم، بمان برایم و برای آرزوهای رنگین کمانی‌ام....

قلبم به ضربان قلبت وابسته گشته و وابستگی تو همان دلبستگی من شده است،من نیز بسیار خوشحال تر از گذشته به این وابستگی و دلبستگی خو کرده‌ام....

در بهار قلبم تو نازل گشته‌ای و شکوفه درخت مادری‌ام شده‌ای.چگونه می‌توانم تو را با همه حُسن آفرینی‌ات دوست نداشته باشم......

مادر که شجاع باشد، فرزندانش در بستر قدرتمند او محکم می شوند!میراث شجاعت،بهترین ارمغانی بود که امّ البنین برای عباس به یادگار گذاشت....

سلام بر تو آن لحظه که چشم خواهی گشود؛ به عالمی که چش مها را باید شست، نور و ایمان باید دید.سلام بر تو کوچک زیبایم......

و من همان مادرم که خداوند شایسته پرورش یک نسلم گردانید......

و چه خوشبخت مادری هستم که توی ملکوتی را حمل می کنم.دوستت دارم عزیز دلِ امیدوارم......

و این تو هستی؛ آنکه وجودت به خواست خدا به طراوت وجود من وابسته شده است و چقدر من و تو در کنار هم آرامیم.دوستت دارم جلوه قدرت خداوند....

تنها حال قلب خود را می دانم که با شنیدن تپ شهای قلبت سراسر حمد و تسبیح است و امیدوار دیدار روی ماه معصومان هات.دوستت دارم کوچک خفته در من....