هفته بیست و چهارم: همه چیز در جای خود

در بهار قلبم تو نازل گشته‌ای و شکوفه درخت مادری‌ام شده‌ای.چگونه می‌توانم تو را با همه حُسن آفرینی‌ات دوست نداشته باشم......

مادر که شجاع باشد، فرزندانش در بستر قدرتمند او محکم می شوند!میراث شجاعت،بهترین ارمغانی بود که امّ البنین برای عباس به یادگار گذاشت....

سلام بر تو آن لحظه که چشم خواهی گشود؛ به عالمی که چش مها را باید شست، نور و ایمان باید دید.سلام بر تو کوچک زیبایم......

و من همان مادرم که خداوند شایسته پرورش یک نسلم گردانید......

و چه خوشبخت مادری هستم که توی ملکوتی را حمل می کنم.دوستت دارم عزیز دلِ امیدوارم......

و این تو هستی؛ آنکه وجودت به خواست خدا به طراوت وجود من وابسته شده است و چقدر من و تو در کنار هم آرامیم.دوستت دارم جلوه قدرت خداوند....

تنها حال قلب خود را می دانم که با شنیدن تپ شهای قلبت سراسر حمد و تسبیح است و امیدوار دیدار روی ماه معصومان هات.دوستت دارم کوچک خفته در من....

مادران های با طعم انتظار، وصف کوچکی است برای بی کرانی وجودش!چشمان منتظر نرگس، همواره پذیرای مادرانی است که برای دیدن نصرت خدا، فرزندان رشید خود را در آغوش می‌پرورانند....

با یک نگاهم به تو، مقصدی شورانگیز به چشمم آمد که تو در رأس آن، پرچمدار فتح و پیروزی هستی....