۰۰۲ - تفسیر سوره البقره آیه ۲۶۲ قرآن کریم حجت السلام والمسلمین قرائتی

۲. متن عربی

«الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَا أَنْفَقُوا مَنًّا وَلَا أَذًى ۙ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ»

۳. ترجمه فارسی (مکارم شیرازی)

کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می‌کنند، سپس به دنبال انفاقی که کرده‌اند، منت نمی‌گذارند و آزاری نمی‌رسانند، پاداش آن‌ها نزد پروردگارشان (محفوظ) است؛ و نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند.

۴. متن تفسیر (تفسیر نور - حجت‌الاسلام قرائتی)

مگر خداوند به خاطر همهٔ نعمت‌هایی که به ما داده بر ما منت گذاشته تا ما با بخشیدن جزئی از آن بر خلق او منت بگذاریم؟ در مجمع‌البیان حدیثی روایت شده است که رسول اکرم (ص) فرمودند: خداوند در قیامت به منت‌گذاران، نگاه لطف‌آمیز نمی‌کند.

پیام‌ها:

۱. شروع نیکو کافی نیست، اتمام نیکو هم شرط است. («يُنْفِقُونَ... ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ... مَنًّا»)

۲. اسلام حافظ شخصیت محرومان و فقراست و کوبیدن شخصیت فقرا از طریق منت را سبب باطل شدن عمل می‌داند. («لَا يُتْبِعُونَ... مَنًّا وَلَا أَذًى»)

۳. اعمال انسان، در یکدیگر تأثیر دارند؛ یعنی یک عمل می‌تواند عمل دیگر را خنثی کند. انفاق برای درمان فقر است، ولی منت‌گذاری آن را مایهٔ درد فقرا می‌گرداند.

۴. خداوند، آینده انفاق‌کننده را تضمین کرده است. («لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ»)

۵. کسی که بدون منت و آزار و فقط برای خدا انفاق می‌کند، از آرامشی الهی برخوردار است. («يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ... لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ»)

این محتوا توسط هوش مصنوعی جمنای تولید شده است