تأملی بر شعر اقبال لاهوری از نگاه روان‌شناختی

«زندگی در صدف خویش گوهر ساختن است…»

اقبال لاهوری، رشد را چیزی بیرونی نمی داند؛ او از سفری درونی حرف می زند: اینکه انسان بتواند از دل رنج ها، تنهایی ها و تجربه های سخت، معنایی شخصی و ارزشمند خلق کند.

از نگاه روانشناختی، گوهر ساختن یعنی به جای انکار درد یا غرق شدن در آن، احساساتمان را بشناسیم، به خودمان فرصت ترمیم بدهیم و رفته رفته نسخه اصیل تری از خودمان بسازیم.

شاید زندگی همیشه مطابق میل ما پیش نرود؛ اما می توانیم انتخاب کنیم که تجربه هایمان ما را فقط زخمی نکنند، بلکه عمیق تر، آگاه تر و انسانی ترمان کنند. 🌱

در این پادکست، این بیت عمیق اقبال را از زاویه روانشناختی تحلیل کرده ام.

🎧 دعوتتان می کنم بشنوید و برای کسی بفرستید که این روزها در حال «گوهر ساختن» است.

دکتر ساره صادقی

دکترای تخصصی روانشناسی گرایش بالینی

#خودشناسی #تاب_آوری #خودشفقتی #پادکست_روانشناسی