تهرانی‌ها | سلمان باهنر

سلمان باهنر تهران را به‌مثابه ساز و کاری روایت می‌کند که آدم‌ها را یا کنار می‌زند یا به سازگاری وامی‌دارد. او می‌گوید ماندن در این شهر بیشتر حاصل دوام آوردن است تا انتخاب آگاهانه. باهنر از روی خشن و فرسایندۀ شهر نوشته؛ اینکه هرچند در کوتاه‌مدت دردناک است، اما در بلندمدت امکان نوعی هم‌زیستی و معاشرت مسالمت‌آمیز را فراهم می‌کند.