رادیو الژی ۶: تو غریبی در معنای خویش

غریب بی‌جاست، میان خانه و خویشان بی‌جاست. غریب ناشناسی است که می‌شناسندش، اما نه او را، بل‌که خیالی که از او ساخته شده را. غریب آینه‌ای هزارتکه است که هزار تصویر مي‌سازد، ناپدید در مقابل چشمِ کَسان. چشمه‌ای که در غریبگی طولانی یخ می‌زند؛ انعکاسی ابدی که راهی به درونش نیست. غریب پشتی خمیده دارد، آدمی به خودش می‌آید و می‌بیند که اگر هنور چانه‌اش مماس نمی‌شود با استخوان‌های سینه‌اش، محض حناق است؛ لیک «غریب‌ترین غریبان، غریب در وطن [خانه] است»، او که غربتش را همه‌جا بر دوش می‌کشد، بر دوش می‌کشد که جایی خانه کند، غریب‌تر از همه اویی‌ست که در خانه‌اش هم غریب باشد؛ او که تن خویش، در این‌ غربت‌خانه‌ نیز غریب باشد.

_________________________________

روایت: اشکان شریعت

میکس: امید سلطانی

گرافیک: محمدرضا عادلی

 ________________________________

رادیو اِلِژی به دو منظور به حمایت‌های شما نیاز دارد: یکی ممکن شدن انتشار منظم پادکست، و دیگری ارتقای کیفیت کار، قسمت به قسمت. حمایت‌های مالی شما، به هر میزان که باشد، ما را به ادامه‌ی مسیر دلگرم خواهد کرد:

از اینجا حامی ما باشید

برخی منابع این اپیزود:

فهرس، سنان انطون، ترجمه‌ي محمد حزبایی‌زاده، نشر ثالث

همه‌چیز درباره‌ي خانه، مایکل‌آلن‌فاکس، ترجمه‌ي مهدی‌نصراله‌زاده، نشر بیدگل

 در وادی درد، آلفونس دوده، ترجمه‌ی عماد مرتضوی، نشر گمان

اگر به خودم برگردم، والیرا لوئیزلی، ترجمه‌ی کیوان سررشته، نشر اطراف

رادیو الژی کاری از مجله‌ی موسیقی پاراساندر