قسمت دوم درخت سرو:
گاهی سکوت یک درخت،
بلندتر از هزار حرف است.
سرو، ایستاده میروید،
اما در دلش همیشه یادی هست
که شاخهای را به یاد کسی خم میکند.
این قسمت، روایتیست از ایستادگی نرم؛
از ریشههایی که درد را بلدند
و شانههایی که خم نمیشوند،
حتی اگر دلتنگ باشند.
نویسنده و گوینده محمدرضا برزوئی
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است