مرور روزنامه «پیام ما» یکشنبه ۲۱ تیر ۱۴۰۵

روی جلد امروز، طرحی از مجتبی ملازاده، جهان روستایی را بر شیبی تندی از رفاه نشان می‌دهد؛ جایی که سبدهای خالی پایین می‌روند و سرمایه در بالادست می‌ماند. تیتر اصلی می‌پرسد: «روستا که جهان را سیر می‌کند، خودش گرسنه است».

تیتر دیگر روزنامه هم گفت‌وگوی «پیام ما» با بازمانده آتش‌سوزی منطقه شکارممنوع بدیل بهبهان اختصاص دارد؛ با تیتر «تقی سوخت، من ماندم با زخم‌هایم». بازمانده حادثه روایت می‌کند که نیروها برای حریق ساختمان و خودرو آموزش دیده بودند، نه برای آتشی که در کوهستان، با تغییر ناگهانی باد، مسیرش عوض می‌شود.

تیتر اصلی اما گزارش «مهاجرت شغلی تورلیدرها» به قلم صبا رضایی از رکود تقریباً کامل گردشگری پس از جنگ می‌گوید. حسین عبادتی، راهنمای انگلیسی‌زبان، توضیح می‌دهد که گردشگری حتی با انتشار خبر احتمال جنگ متوقف می‌شود؛ چه رسد به حملات پی‌درپی.

در یادداشت «جاده‌ای امن برای یوزها؛ موضوعی فراتر از مهندسی»، علی رنجبران از تجربه روزهای پرتنش محور میامی–عباس‌آباد می‌نویسد؛ جاده‌ای که افزایش تردد، خطر برخورد خودرو با یوزپلنگ را بیشتر کرده است. او تأکید می‌کند ایمن‌سازی این مسیر فقط با فنس و زیرگذر حل نمی‌شود و به مدیریت سرعت، پایش، آموزش رانندگان و هماهنگی مستمر نهادها نیاز دارد.

ماهان مهرو نیز در یادداشت «احیای تالاب الگون کیاشهر چه شد؟» از وعده‌هایی می‌پرسد که پس از طومار مردم و فعالان محیط‌زیست، هنوز به اعتبار و برنامه اجرایی نرسیده‌اند.

در صفحه دوم، پرونده قدیمی اورژانس ریلی با عنوان «امداد روی ریل‌های پایتخت» دوباره باز شده است. مدیریت بحران تهران می‌خواهد با اتصال برخی ایستگاه‌های مترو به بیمارستان‌ها، مسیر انتقال مصدومان را در زمان زلزله، جنگ یا انسداد خیابان‌ها کوتاه کند؛ طرحی که موفقیتش به تأمین اعتبار، تدوین پروتکل مشترک و مانورهای منظم وابسته است.