چطور سینما میتونه مثل یک تابلوی نقاشی باشه؟
صافاریان در تحلیلش از زیباییشناسیِ پاراجانف، دست روی همین مسئله میذاره؛ اون توضیح میده که چرا پاراجانف عمداً پرسپکتیو و عمق میدان رو حذف میکنه؛ انگار که دوربین نه یک پنجره به واقعیت، بلکه قابی برای یک نقاشی مینیاتوره. صافاریان نشون میده که این سکونِ ظاهری، ضعف تکنیکی نیست، بلکه دعوتیه برای تماشاگر تا به جای دویدن دنبالِ قصه، در بافت، رنگ و چیدمانِ اشیاء غرق بشه!
🎙 اپیزود ششم
📚 کتاب «این فیلمسازِ شاعرِ نقاشِ عروسکسازِ مستندسازِ افسانهپردازِ شعبدهباز: سینمای سرگئی پاراجانف»
✍️ روبرت صافاریان
کاری از: مطهره جعفری و مهدیه برادری
با ما همراه باشید تا این کتاب رو از زاویهی تازهای مرور کنیم.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است