در این قسمت، پای روایت مردی مینشینیم که با وجود معلولیت شدید، هرگز خودش را در سختیها متوقف نکرد.
از ترک اجباری تحصیل تا رسیدن به کارشناسی ارشد حقوق؛ مسیری که با حمایت خانواده، تلاش و امید ادامه پیدا کرد.
محمد از رنجِ واقعی میگه؛ نه فقط از محدودیتهای جسمی، بلکه از نگاههای ترحمآمیزی که گاهی از خودِ سختیها دردناکترند.
از مادری که مانع انزوا شد، از پدری حمایتگر از برادری که تکیهگاه است .
از نگاهی به زندگی که میگوید:
اگر راهی به نتیجه نرسید، باید رهایش کرد و با امید، سراغ راه های بعدی رفت.
این گفتوگو فقط یک روایت شخصی نیست؛
یادآوری این است که معلولیت به معنای پایان توانایی نیست
این روایت را با جان و دل گوش میکنیم....
اولین نفر کامنت بزار
بعضی آدمها فقط زندگی نمیکنن، بلکه آن را از نو...
گاهی زندگی ما را به مسیرهایی میبرد که فکرش را ...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است