آیا کتابخواندن فقط عبور از کلمههاست، یا میتونه شبیه یک تمرین آرام برای برگشتن به خودمون باشه؟
در اپیزود ۲۹ «رادیو کتابخانه» از «ذهنآگاهی» حرف میزنیم؛ از اینکه چطور خواندنِ آهسته و آگاهانه میتونه ما رو از شتابِ همیشگی جدا کنه و به لحظهی حال برگردونه. از مکثهایی که بین جملهها اتفاق میافته، از حواسپرتیهایی که میاد و میره، و از اینکه کتاب چطور میتونه تبدیل بشه به یک نقطهی تمرکز در دلِ شلوغی ذهن. در این مسیر، به کتابهایی سر میزنیم که خواندنشون بیشتر از دانستن، «بودن» رو یادآوری میکنه؛ از «سیدارتا» که ما رو به آهستگی دعوت میکنه، تا «کتابخانه نیمهشب» که با سؤالهایش ذهن را درگیر میکند، و همینطور کتاب «سکوت وقت کتاب خواندن» که نشان میدهد سکوت، فقط نبود صدا نیست.اگر تا به حال حس کردهاید با وجود اینهمه مشغله، ذهنتان جایی برای نفس کشیدن ندارد، این اپیزود شما را به یک مکث ساده اما عمیق دعوت میکند؛ مکثی که شاید از یک صفحهی کتاب شروع شود.این پادکست را با صدای زهرا محمودی میشنوید و تهیهکننده آن حامد مرادیان است؛ «رادیو کتابخانه» پادکستی برای نهاد کتابخانههای عمومی کشور.
اولین نفر کامنت بزار
آیا خواندن واقعاً ما را «داناتر» میکند، یا فقط...
آیا خواندنِ گروهی واقعاً فهم ما از یک کتاب را ع...
آیا کتابخوانی ما را به تصمیمگیرندههای بهتری ...
آیا کتابخانهی خانهی ما واقعاً ما را به خواندن...
خلاقیت از کجا میآید؟ آیا چیزی ناگهانی و ذاتی ا...
در این اپیزود از «رادیو کتابخانه» از لحظهای حر...
در این اپیزود از «رادیو کتابخانه» به یک سؤال مه...
چرا بعضی کتابها بیسروصدا ما را تغییر میدهند؟...
در این اپیزود از «رادیو کتابخانه» با زهرا محمود...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است