رزق و روزی در اسلام جلسه 05

«حرص بیهوده؛ رزقی که گریزناپذیر است»

آیا می‌دانید رزق دنیویِ شما—مانند مرگ—پیش‌نویس شده و به دنبال شما می‌آید؟

نه تلاشِ افراطی آن را زیاد می‌کند، نه گناه آن را کم. پس چرا دل به کامِ حرص می‌سپاریم؟

در این قسمت از سلسله «رزق مؤمن»:

🔹 رزقِ مقسوم: «تقوای متقی بر آن نمی‌افزاید و فجور فاجر از آن نمی‌کاهد» — پیامبر (ص)

🔹 پوچیِ حرص: امام علی (ع): «یقین بدانید خداوند برای هیچ بنده‌ای بیش از آنچه در تقدیر نوشته شده، قرار نداده است»

🔹 تأخیر در رزق، آزمون صبر است: داستان دزدِ لجامِ قاطر امیرالمؤمنین (ع) که عجله کرد و از روزیِ حلالِ دو درهمی محروم شد—نه بیشتر گرفت، فقط راهش حرام شد

🔹 تفاوتِ وسعت و برکت: ممکن است کسی مالکِ ساختمان‌های بلند باشد اما از آرامشِ یک خانهٔ کوچک محروم باشد؛ خدا «طعم» زندگی را می‌سازد، نه متراژِ دیوارها

🔹 حکمتِ رزقِ احمقان: خدا گاه به بی‌عرضگان روزیِ فراوان می‌دهد تا ثابت کند معیشت به «زرنگی» نیست، بلکه به تدبیرِ الهی است

🔹 نگاه حضرت عیسی (ع): «برای دنیای تضمین‌شده می‌جنگید، اما برای آخرتِ غیرتضمین‌شده کوشا نیستید!»

✨ «کسی که به وعدهٔ رزق ایمان آورد، به آرامشی بزرگ می‌رسد؛ کسی که شک کند، دلش پر از مشغولیت‌های بیهوده می‌شود.»

در پایان: کرامتِ اهل‌بیت (ع)—حتی با دشمنان—و درسِ بزرگِ «برکت» در مقابلِ حرصِ بی‌پایان.

📌 تا پایان سلسله همراه ما باشید: چگونه با ایمان به رزقِ مقسوم، زندگی‌مان را از اضطرابِ بی‌مورد آزاد کنیم؟