پروین اعتصامی | گریه بی سود | صدای صدیقه کامور

▨ نام شعر: گریهٔ بی‌سود

▨ شاعر: پروین اعتصامی

▨ با صدای: پروین اعتصامی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری

_________

باغبانی، قطره‌ای بر برگِ گل

دید و گفت این چهره جای اشک نیست

گفت؛ من خندیده‌ام تا زاده‌ام

دوش، بر خندیدنم بلبل گریست

من همی خندم به رسم روزگار

کاین چه ناهمواری و ناراستی‌ست

خندهٔ ما را، حکایت روشن است

گریهٔ بلبل، ندانستم ز چیست

لحظه‌ای خوش بوده‌ایم و رفته‌ایم

آن‌که عمر جاودانی داشت، کیست

من اگر یک روزه، تو صد ساله‌ای

رفتنی هستیم، گر یک یا دویست

درس عبرت خواند از اوراق من

هرکه سوی من، به فکرت بنگریست

خُرّمم، با آن‌که خارم همسر است

آشنا شد با حوادث هرکه زیست

نیست گل را فرصت بیم و امید

زان‌که هست امروز و دیگر روز نیست

▨

پروین اعتصامی

متخلص به پروین