ایران امروز شبیه خانهای شده که چراغهایش را یکییکی خاموش کردهاند؛ خانهای مدفون زیر خاک، که از شکافهای مزارش هنوز صدای نفسهای بریدهاش بالا میآید…
موسیقیهای استفادهشده توی این اپیزود:
• وداع، حسین علیزاده
• هنوز، ماهان فرزاد
دیماه خونین ۱۴۰۴، پادکست صدای ریشه
پاینده، ایران.
کورش مژدهی
13 ساعت پیشدرود به شما، من عزیزی از دست ندادم، ولی این ۴ دقیقه و متن و موسیقی به جایی که انتخاب کردین، باعث شد به این فکر کنم و تصور کنم برای خودم که چقدر تلخ و سخته، اگه عزیزی، هم اتاقی ای، هم کلاسی ای از دست داده باشی فراموش نمی کنیم
مری آینوورث: رفتار دلبستگی، بهطور ویژهای در ش...
کارل یونگ: تا زمانی که شرمت را نپذیری، بخشی از ...
رولو می: هویت یعنی توانایی گفتنِ “من هستم” و اح...
گوته:
کارل راجرز: آگاهی، نخستین گام تغییر است.
...
هوشنگ ابتهاج (سایه): دردا و دریغا که در این باز...
ویلیام شایرد: فایدۀ تجربه این است که انتخاب را ...
لائوتسه: دستیابی به ابعاد والاتر هوشیاری، شاهک...
فریدریش نیچه: هر چیزی را در تنهایی میتوان به د...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است