خانه‌های فروریخته اما پابرجا

ناداستان در ادبیات امروز دنیا جای وسیعی دارد، حتی بیشتر از قالب ادبی داستان. مرزیست میان خاطرات و رخدادهای واقعی و تخیل داستانی. سری اول خوانش ناداستان به سراغ روایت و ادراک انسان‌های گوناکون از کلمه و مفهومی به نام «خانه» رفته است. خانه آخرین سنگر است. آخرین گونی شنی که داریم، آخرین چیزی که می‌شود پشتش پناه گرفت و خانه برای هرکس معنا و مفهومی متفاوت دارد. قسمت اول ناداستان، درمورد خانه‌های فروریخته و زخمی خرمشهر است، که برای صاحبانش هنوز پابرجاست.