بهار و گل طرب‌انگيز گشت و توبه‌شکن ۳۸۸

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۳۸۸

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن

بهار و گل طرب‌انگيز گشت و توبه‌شکن

به شادی رخ گل بيخ غم ز دل برکن

رسيد باد صبا، غنچه در هواداری

ز خود برون شد و بر خود دريد پيراهن

طريق صدق بياموز از آب صافی‌‌دل

به راستی طلب آزادگی ز سرو چمن

ز دستبرد صبا گرد گل کلاله نگر

شکنج گيسوی سنبل ببين به روی سمن

عروس غنچه رسيد از حرم به طالع سعد

به عينه دل و دين می‌برد به وجه حسن

صفير بلبل شوريده و نفير هزار

برای وصل گل آمد برون ز بيت حزن

حديث صحبت خوبان و جام باده بگو

به قول حافظ و فتوای پير صاحب فن