یادداشت سردبیر | مصطفا جواهری

آزاده عبدی‌فرد در «خسارت جانبی یا مرثیه‌ای برای کارت‌پستال‌ها» از زخم‌هایی می‌نویسد که حتی امن‌ترین رابطه‌ها را به هم می‌ریزند و ردشان بر خاطرات باقی می‌ماند. ...

دوستی‌ها از دل اشک و لبخند کودکی می‌رویند و در بزرگسالی با تقسیم و دگرگونی آزموده می‌شوند. سارا رحیمی در روایت «کتاب یازدهم: دنبالۀ دوستی» گوشه‌هایی از تداوم و تغییر رفاقت را روایت کرده است. ...

داستان «مادام مادلِن رفیقِ من است» از پیوندی می‌گوید که گذر زمان هم نمی‌تواند آن را کم‌رنگ کند؛ دوستی‌ای که بخش جدانشدنی زندگی، فکر و هویت نویسنده‌اش است. ...

سلمان باهنر رفاقت را تلاشی برای برقراری پیوند انسانی در جهانی پر از دلهره و جدایی‌ می‌داند. رفاقت‌هایی که گاه به‌خاطر ضعف‌های انسانی ناقص‌اند یا عمر کوتاهی دارند. «رفاقت: کیمیای سعادت و هامارتیاهای ...

«گل‌های شیپوری ملامین» نوشتۀ مکرمه شوشتری، روایت زندگی و رفاقت دو دختر نوجوان در شهری کوچک است. نویسنده برای‌مان از تجربه‌های مشترک و محدودیت‌های دوستی نوشته. ...

رامبد خانلری از تجربۀ واقعی و تکرارشوندۀ هم‌خانگی با دوستانش می‌گوید؛ جایی که رفاقت با هم‌خانه‌بودن گره می‌خورد و گاهی همین نزدیکی دوستی را به سردی می‌کشاند. ...

در جشن‌های عروسی، همیشه یکی‌دو نفر پیدا می‌شوند که یک‌گوشه کز کرده‌اند و احساس متناقض غصه و ازدست‌دادن چنبره‌ زده روی شادی‌شان. این پادکست داستان این آدم‌هاست؛ رفقای خیلی نزدیک عروس و داماد. ...

داستان‌هایی که روایت‌گر زندگی سنتی و آداب و رسوم و باورهای گذشته باشند همیشه خواندنی‌اند. زهرا شکراللهی با داستان خود به دل روستایی کوچک می‌رود و از زندگی، عشق و انتظار می‌نویسد.  ...

داستان‌های عاشقانه همیشه جذاب‌اند؛ به‌خصوص اگر چاشنی آداب و رسوم یک گوشه از ایران را هم داشته باشند. داستان «عروسی بی‌عروسِ» مائده صفدریان یکی از همین داستان‌های عاشقانه ا‌ست. ...