تمثـیل غار افلاطون

تمثیل غار افلاطون ایده‌ای مشهور و اثرگذار از کتاب «جمهور» اوست که شامل یک نکته مهم درباره چگونگی «به نظر رسیدن» چیزها در قیاس با «وضعیت واقعی» آن‌ها می‌شود. بر اساس این تمثیل، مردم شبیه زندانیان یک غار هستند.

تمثیل غار افلاطون استعاره‌ای است که در کتاب «جمهور» مطرح می‌شود و ادراک، دانش و روشن‌بینی انسان را بررسی می‌کند. این تمثیل زندانیانی را در یک غار تاریک مجسم می‌کند که از بدو تولد آنجا بوده‌اند. آن‌ها به زنجیر بسته شده‌اند، رو به دیوار هستند و هیچ تصویری از پشت سر خودشان ندارند. آتشی پشت زندانیان در حال سوختن است، در حالی که یک دیوار میان آتش و زندانیان قرار دارد.