علی عبدالمالکی - دریای لعنتی

بیزارم از شمال از هر چی خاطرس

بیزارم از غمی که تو دلم نشست

دلگیرم از خودم دلگیرم از همه

چون عاشقت شدم این گریه حقمه

خوشحالی من و دنیا ازم گرفت

از دست دادمت دنیام و غم گرفت

دریا تورو گرفت دریا چشات و برد

دنیام بودی و دنیام با تو مرد

هیچ دردی اینجوری من و شکست نداد

دریای لعنتی عشقم و پس نداد

بیزارم از خیال از فکر های محال

تا روز مرگمم بیزارم از شمال

نمیخوام برم اون حوالی

تو اون جاده های شمالی

بگم جات خالی

نفس میکشم با چه بغضی

قدم میزنم با چه حالی

فقط جات خالی

رفتیم با هم شمال همه چی عالی بود

اما میومدم جات دیگه خالی بود

تو جاده شمال باهات قدم زدم

با خنده رفتیم و با گریه اومدم

کی جات و پر کنه کی زندگیم بشه

کی هست که مانع دیوونگیم بشه

این غصه ها من و بعد از تو میکشن

کاشکی یکی تو رو برگردونه به من

نمیخوام برم تو اون حوالی

تو اون جاده های شمالی

بگم جات خالی

نفس میکشم با چه بغضی

قدم میزنم با چه حالی...