محسن چاوشی - حلالم کن

دارم میرم از این خونه، که رویاهاش پریشونه

از این کوچه که دلتنگه، از این شهری که دل خونه

تو دیگه پا به پام نیستی، ولی من باز هم زندم

عجب جون سختیم من که، هنوزم فکر آیندم

به فکرِ روزهایی که، بدونِ تو بازم شاده

ببین این زخمای کهنه، چه امیدی بهم داده

میدونم باز هم میشه، بدونِ فکر عاشق شد

برای یک دلِ ساده، دوباره صاف و صادق شد

اگه سخت و اگه آسون، من آخر از تو دل کَندم

اگه ازم بدی دیدی، حلالم کن که شرمندم

اگه سخت و اگه آسون، من آخر از تو دل کَندم

اگه ازم بدی دیدی، حلالم کن که شرمندم

تو از چشام نمیخونی، غمای بی زبونم رو