نت های ناتمام اردیبهشت

شیراز در اردیبهشت، شبیه شهری نبود که فقط دیده شود؛ باید آن را نفس می‌کشیدی، باید در کوچه‌هایش قدم می‌زدی تا بفهمی چرا بعضی شهرها بیشتر از آنکه مکان مادی باشند، شبیه حال و هوا، روحی در آنها جاریست. در یکی از همان کوچه‌های قدیمی، کمی بالاتر از پیچ باریکی که دیوارهایش پوشیده از پیچک بود، “عمارت نادری” ایستاده بود؛ خانه‌ای قدیمی با دری چوبی و سنگین که سال‌ها بود همان‌طور باوقار، روزگار را تماشا می‌کرد و...