هنر همچون درمان

از نخستین روزهای تاریخ، انسان‌ها برای برقراری ارتباط از هنر نقاشی استفاده می‌کردند. اما فیلسوفان سه‌گانه یونان باستان با هنر مخالف بودند زیرا آن را تقلیدی از تقلید جهان عالی می‎دانستند. از آن پس نقش هنر در زندگی مهم شد و مردم با دقت بیشتری به این موضوع نگاه می‌کردند. در نهایت در دوران رنسانس هنر به ویژه در ایتالیا به اوج خودش رسید. از قرن هجدهم به بعد نقش هنر در زندگی مردم تنها برای زیبایی بصری نبود بلکه خواص درمانی هم پیدا کرده بود. این کتاب داستان تاثیر درمانی هنر است.