کوه دوم ؛ معرفی

کتاب کوه دوم: در جست و جوی یک زندگی اخلاقی به قلم دیوید بروکس که در گروه پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز قرار دارد، ابتدا به شما نشان می‌دهد که باید هدفی بزرگ‌تر از خودتان داشته باشید تا به زندگی شادتر برسید و سپس گام به گام شما را در این راه یاری می‌کند. دیوید بروکس (David Brooks) در این کتاب کوه اول را به عنوان اهداف متعارفی معرفی می‌کند که فرهنگ جامعه تأییدشان می‌کند؛ رسیدن به موفقیت، برخورداری از شهرت مناسب، دعوت شدن به حلقه‌های اجتماعی مناسب و تجربۀ کامیابی شخصی. تماماً چیزهای معمولی؛ خانۀ خوب، خانوادۀ خوب، تعطیلات خوب، غذای خوب، دوستان خوب و غیره. گروهی از آدم‌ها به قلۀ این کوه اول می‌رسند، طعم موفقیت را می‌چشند ولی آن را راضی کننده نمی‌یابند. «همه‌اش همین بود؟» آن‌ها در شگفت می‌مانند. احساس می‌کنند باید چیزی به مانند سفری عمیق‌تر وجود داشته باشد که بتوانند در راه آن گام بردارند. لذا باید قدم در راه کوه دوم بردارند. دیوید بروکس در بخش اول کتاب کوه دوم (The Second Mountain: The Quest for a Moral Life) قصد دارد به ‌طور کامل شرح دهد که چگونه زندگی در قالب این دو کوه نمود می‌یابد. او خواننده را از شیب کوه اول به بالا می‌کشد، سپس از دیگرسو او را رو به پایین و به ته دره‌ای که پس از کوه اول وجود دارد راهنمایی می‌کند و سپس به سوی قلۀ کوه دوم هدایت می‌کند. نویسنده در نیمۀ دوم کتاب، توضیح خواهد داد که چگونه برخی از آدم‌ها با ذهنیت کوه دوم زندگی می‌کنند. افرادی که در کوه اول زندگی می‌کنند، زندگی‌هایی پر جنب و جوش‌تر دارند و به‌ ندرت به چیزی وابسته می‌شوند. مردم کوه دوم عمیقاً ریشه می‌دوانند و متعهد می‌مانند. زندگی کوه دوم، زندگی‌ای از سر تعهد است. وقتی که زندگی آدم‌های کوه دوم توضیح داده می‌شود، آن‌چه واقعاً توصیف می‌شود این است که چگونه این افراد تعهدات حداکثری را نسبت به دیگران از خود نشان می‌دهند و چگونه این تعهدات را در مسیری سرشار از شور و وقف همه جانبۀ خویش به جان می‌خرند. این افراد همیشه گزینه‌های متعددی را برای خود در دسترس نگاه نمی‌دارند. آن‌ها همانند یک گیاه یا یک درخت در یک محل کاشته می‌شوند و ریشه می‌دوانند. برخی از افرادی که دیوید بروکس در این کتاب معرفی خواهد کرد زندگی خود را در سطحی بسیار بالا تجربه کرده‌اند. با یک نگاه واقع‌بینانه، شما هرگز نمی‌توانید زندگی فداکارانه‌ای که آن‌ها داشته‌اند را تجربه کنید. در بسیاری از مواقع کم می‌آورید زیرا شما انسان‌های عادی هستید و هنوز بیش‌تر از آن‌چه می‌خواهید خودمحورید. اما باز هم مهم است که یک استاندارد بالا را برای زندگی خود تنظیم کنید. هنوز هم مهم است که از نمونه‌های دیگر الهام بگیرید و به خاطر داشته باشید که یک زندگی با تعهدات عمیق، ممکن است. وقتی که کم می‌آورید، به دلیل محدودیت‌های خود شماست، نه به این دلیل که آرمان‌های نابسنده و ناقصی داشته‌اید. در بخشی از کتاب کوه دوم می‌خوانیم: اگر یک گروه از جوانان با ورود به بزرگسالی به‌ عنوان یک تجربۀ زیبایی‌شناسانه مواجه شوند، گروه دیگر سعی می‌کنند تا حد امکان تلاش می‌کنند بزرگسالی را مانند ادامه‌ای بر دوران تحصیل و مدرسه ببینند. این دانشجویان معمولاً به دانشکده‌هایی که به شدت بر سر آن‌ها رقابت در جریان است رفته‌اند و معمولاً از طبقات بالای جامعه می‌آیند. آن‌ها در دستیابی به جایگاهی ممتاز توان‌مند بوده‌اند، بنابراین متقاضی ورود به شرکت‌هایی می‌شوند که مراحل استخدام به‌ شدت رقابتی دارند. به‌ عنوان دانش‌آموز یا دانشجو، آن‌ها از اعتباری که به واسطۀ تحصیل در کالج‌های سطح بالا وام گرفته‌اند بهره برده‌اند، بنابراین به‌ عنوان بزرگ‌سال از اعتباری که به واسطۀ شاغل بودن در سازمان‌های خدماتی و شرکت‌های دارای جایگاه کسب می‌کنند، برخوردارند. به‌ عنوان دانشجو آن‌ها در کسب ستاره‌های طلایی توان‌مند بودند و به همین دلیل هنگام ورود به بازار کار، روش زندگی برندگان ستاره‌های طلایی را در پیش می‌گیرند و والدین آن‌ها هم بابت این موضوع فخر می‌فروشند که فرزندشان در گوگل یا ویلیامز و کانلی کار می‌کند یا این‌که در دانشکدۀ کسب‌وکار هاروارد درس خوانده‌اند. این گروه در هنگام ورود به بزرگ‌سالی عمل‌گرا و مصلحت‌اندیش هستند. آن‌ها در حل مشکلات توانا هستند. مشکلی که در برابر دانشجویان تازه‌ وارد و یا سال آخری قرار دارد ابهامی است که انتظار آن‌ها را می‌کشد. فارغ‌التحصیلی نزدیک شده است و شما نمی‌دانید که چه اتفاقی قرار است پس از آن بیفتد. مصلحت‌اندیش‌ها این مشکل را با مراجعه به شرکت‌ها و مواردی از این دست حل می‌کنند که می‌توانند به آن‌ها بگویند که دست‌ کم برای چند سال آینده چه کاری را قرار است انجام دهند.