Depressive Personalities-PDM-2

شخصیت‌های افسرده از رایج‌ترین الگوهای بالینی هستند که بر اساس دو محور اصلی روابط بین‌فردی و تعریف از خود سازمان می‌یابند. در نوع **درخودمانده**، تمرکز فرد بر خودانتقادی شدید، احساس گناه و تلاش برای رسیدن به استانداردهای کمال‌گرایانه است؛ این افراد به دلیل هدایت خشم به سمت درون، مدام خود را نالایق و مقصر می‌دانند و از درون‌افکنی به عنوان دفاع اصلی استفاده می‌کنند. در مقابل، نوع **اتکایی** بر حفظ پیوند با دیگران و ترس عمیق از تنهایی، طرد شدن و جدایی استوار است؛ این افراد بیشتر با احساساتی نظیر تهی بودن و درماندگی دست و پنجه نرم می‌کنند و برای حفظ امنیت عاطفی، به دیگران وابسته شده و آن‌ها را بیش از حد بزرگ جلوه می‌دهند. در حالی که افراد درخودمانده به درک نحوه حمله به خود و تحلیل لایه‌های درونی نیاز دارند، افراد اتکایی نیازمند پذیرش و تجربه‌ای امن در بافتار رابطه درمانی برای ترمیم خلأهای ناشی از فقدان پیوندهای حمایتی هستند.