غزل و تعبیر شماره 484
play_arrow

غزل و تعبیر شماره 484 این آلبوم بهادار می‌باشد

غزل و تعبیر شماره 484 این آلبوم بهادار می‌باشد

1 ماه پیش
keyboard_arrow_down
  • share
  • code
  • play_arrow6
  • thumb_up 0
  • more_vert

غزل شماره 484: تو مگر بر لب آبی به هوس بنشينی ور نه هر فتنه که بينی همه از خود بينی به خدايی که تويی بنده بگزيده او که بر اين چاکر ديرينه کسی نگزينی گر امانت به سلامت ببرم باکی نيست بی دلی سهل بود گر نبود بی‌دينی ادب و شرم تو را خسرو مه رويان کرد آفرين بر تو که شايسته صد چندينی عجب از لطف تو ای گل که نشستی با خار ظاهرا مصلحت وقت در آن می‌بينی صبر بر جور رقيبت چه کنم گر نکنم عاشقان را نبود چاره بجز مسکينی باد صبحی به هوايت ز گلستان برخاست که تو خوشتر ز گل و تازه‌تر از نسرينی شيشه بازی سرشکم نگری از چپ و راست گر بر اين منظر بينش نفسی بنشينی سخنی بی‌غرض از بنده مخلص بشنو ای که منظور بزرگان حقيقت بينی نازنينی چو تو پاکيزه دل و پاک نهاد بهتر آن است که با مردم بد ننشينی سيل اين اشک روان صبر و دل حافظ برد بلغ الطاقه يا مقله عينی بينی تو بدين نازکی و سرکشی ای شمع چگل لايق بندگی خواجه جلال الدينی تعبیر غزل 484: به دنبال هوا و هوس رفتن عاقبت خوشی برای شما نخواهد داشت و به شدت پشیمان می شوید. چرا زود صبر و طاقت از دست داده و خود را بی ارزش می کنید؟قدر توانایی ها و استعدادهای خود را بدانید و در انتخاب رفیق و دوست دقت کنید که به بیراهه کشیده نشوید. برای رسیدن به مقصود باید نقاط ضعف خود را شناخته و آن ها را برطرف کنید.

: موسوی گرمارودی، ندا گلرنگی
…