غزل و تعبیر شماره 449
play_arrow

غزل و تعبیر شماره 449 این آلبوم بهادار می‌باشد

غزل و تعبیر شماره 449 این آلبوم بهادار می‌باشد

1 ماه پیش
keyboard_arrow_down
  • share
  • code
  • play_arrow12
  • thumb_up 0
  • more_vert

غزل شماره 449: ای که مهجوری عشاق روا می‌داری عاشقان را ز بر خويش جدا می‌داری تشنه باديه را هم به زلالی درياب به اميدی که در اين ره به خدا می‌داری دل ببردی و بحل کردمت ای جان ليکن به از اين دار نگاهش که مرا می‌داری ساغر ما که حريفان دگر می‌نوشند ما تحمل نکنيم ار تو روا می‌داری ای مگس حضرت سيمرغ نه جولانگه توست عرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری تو به تقصير خود افتادی از اين در محروم از که می‌نالی و فرياد چرا می‌داری حافظ از پادشهان پايه به خدمت طلبند سعی نابرده چه اميد عطا می‌داری تعبیر غزل 449: اگر به توانایی های خود در انجام کاری شک دارید، قبل از شروع خوب فکر کرده و توانایی های خود را بسنجید. لازم است به عواقب عمل خود توجه داشته باشید و با ندانم کاری باعث رنج خود نشوید. نیتی در دل دارید که برای تحقق آن باید تلاش و پشتکار زیادی داشته و در طول مسیر نقاط ضعف و اشتباهات خود را شناخته و به دنبال برطرف کردن آن ها باشید.

: موسوی گرمارودی، ندا گلرنگی
…