غزل و تعبیر شماره 446
play_arrow

غزل و تعبیر شماره 446 این آلبوم بهادار می‌باشد

غزل و تعبیر شماره 446 این آلبوم بهادار می‌باشد

1 ماه پیش
keyboard_arrow_down
  • share
  • code
  • play_arrow0
  • thumb_up 0
  • more_vert

غزل شماره 446: صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری به يادگار بمانی که بوی او داری دلم که گوهر اسرار حسن و عشق در اوست توان به دست تو دادن گرش نکو داری در آن شمايل مطبوع هيچ نتوان گفت جز اين قدر که رقيبان تندخو داری نوای بلبلت ای گل کجا پسند افتد که گوش و هوش به مرغان هرزه گو داری به جرعه تو سرم مست گشت نوشت باد خود از کدام خم است اين که در سبو داری به سرکشی خود ای سرو جويبار مناز که گر بدو رسی از شرم سر فروداری دم از ممالک خوبی چو آفتاب زدن تو را رسد که غلامان ماه رو داری قبای حسن فروشی تو را برازد و بس که همچو گل همه آيين رنگ و بو داری ز کنج صومعه حافظ مجوی گوهر عشق قدم برون نه اگر ميل جست و جو داری تعبیر غزل 446: در روزهای گذشته و خاطرات غرق شده و دل تان سرشار از اسرار زیبا می باشد. حرفان زیادی سر راه شما قرار گرفته اند، از انجام کارهایی که در آینده باعث حسرت و ندامت خواهد شد پرهیز کنید. در میان دوستان و آشنایان افرادی هستند که می توانند در راه رسیدن به اهداف تان شما را یاری دهند. راه خوبی را انتخاب کرده اید، برای پیدا شدن گمشده بیشتر جستجو کنید.

: موسوی گرمارودی، ندا گلرنگی
…