غزل و تعبیر شماره 289
play_arrow

غزل و تعبیر شماره 289 این آلبوم بهادار می‌باشد

غزل و تعبیر شماره 289 این آلبوم بهادار می‌باشد

1 ماه پیش
keyboard_arrow_down
  • share
  • code
  • play_arrow21
  • thumb_up 0
  • more_vert

غزل شماره 289: مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش ليکنش مهر و وفا نيست خدايا بدهش دلبرم شاهد و طفل است و به بازی روزی بکشد زارم و در شرع نباشد گنهش من همان به که از او نيک نگه دارم دل که بد و نيک نديده‌ست و ندارد نگهش بوی شير از لب همچون شکرش می‌آيد گر چه خون می‌چکد از شيوه چشم سيهش چارده ساله بتی چابک شيرين دارم که به جان حلقه به گوش است مه چاردهش از پی آن گل نورسته دل ما يا رب خود کجا شد که نديديم در اين چند گهش يار دلدار من ار قلب بدين سان شکند ببرد زود به جانداری خود پادشهش جان به شکرانه کنم صرف گر آن دانه در صدف سينه حافظ بود آرامگهش تعبیر غزل 289: شما انسانی عاطفی و سرشار از عشق هستید اما این محبت را از اطرافیان دریغ کرده و بروز نمی دهید. هنوز هم روحیه بچه گانه دارید. سعی کنید مسئولیت هایی که به عهده گرفته اید به نحو احسن انجام دهید و دلی را نشکنید. عشق لبریز خود را نثار دیگران کنید تا مقام و ارج شما نزد آن ها بالا رود. مراقبت شخصی باشید که سعی دارد با فریبکاری و دروغ شما را به بیراهه بکشاند. برای رسیدن به آن چه در دل دارید نذری کرده و آن را از خداوند طلب کنید. اگر صلاح شما باشد حتما به آن خواهید رسید.

: موسوی گرمارودی، الیاس گرجی
…