غزل و تعبیر شماره 269
play_arrow

غزل و تعبیر شماره 269 این آلبوم بهادار می‌باشد

غزل و تعبیر شماره 269 این آلبوم بهادار می‌باشد

4 هفته پیش
keyboard_arrow_down
  • share
  • code
  • play_arrow24
  • thumb_up 0
  • more_vert

غزل شماره 269: دلا رفيق سفر بخت نيکخواهت بس نسيم روضه شيراز پيک راهت بس دگر ز منزل جانان سفر مکن درويش که سير معنوی و کنج خانقاهت بس وگر کمين بگشايد غمی ز گوشه دل حريم درگه پير مغان پناهت بس به صدر مصطبه بنشين و ساغر می‌نوش که اين قدر ز جهان کسب مال و جاهت بس زيادتی مطلب کار بر خود آسان کن صراحی می لعل و بتی چو ماهت بس فلک به مردم نادان دهد زمام مراد تو اهل فضلی و دانش همين گناهت بس هوای مسکن ملوف و عهد يار قديم ز ره روان سفرکرده عذرخواهت بس به منت دگران خو مکن که در دو جهان رضای ايزد و انعام پادشاهت بس به هيچ ورد دگر نيست حاجت ای حافظ دعای نيم شب و درس صبحگاهت بس تعبیر غزل 269: بلندپروازی تا حدی خوب است اما وقتی از حد بگذرد عاقبت خوشی نداشته و رنج و درد به همراه دارد. قناعت پیشه کنید و قدر آن چه دارید بدانید. برای رسیدن به آرامش زیاده خواهی و حرص زدن برای زیاد و کم دنیا و چشم و هم چشمی را رها کنید. به خداوند توکل داشته باشید، به خاطر مال بیشتر بندگی خلق خدا را نکنید، از شر وسوسه های شیطان و هوا و هوس به خداوند پناه ببرید. انشالله به زودی مراد دل حاصل خواهد شد.

: موسوی گرمارودی، الیاس گرجی
…