غزل و تعبیر شماره 260
play_arrow

غزل و تعبیر شماره 260 این آلبوم بهادار می‌باشد

غزل و تعبیر شماره 260 این آلبوم بهادار می‌باشد

4 هفته پیش
keyboard_arrow_down
  • share
  • code
  • play_arrow16
  • thumb_up 0
  • more_vert

غزل شماره 260: ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز عشاق را به ناز تو هر لحظه صد نياز فرخنده باد طلعت خوبت که در ازل ببريده‌اند بر قد سروت قبای ناز آن را که بوی عنبر زلف تو آرزوست چون عود گو بر آتش سودا بسوز و ساز پروانه را ز شمع بود سوز دل ولی بی شمع عارض تو دلم را بود گداز صوفی که بی تو توبه ز می کرده بود دوش بشکست عهد چون در ميخانه ديد باز از طعنه رقيب نگردد عيار من چون زر اگر برند مرا در دهان گاز دل کز طواف کعبه کويت وقوف يافت از شوق آن حريم ندارد سر حجاز هر دم به خون ديده چه حاجت وضو چو نيست بی طاق ابروی تو نماز مرا جواز چون باده باز بر سر خم رفت کف زنان حافظ که دوش از لب ساقی شنيد راز تعبیر غزل 260: در این راه صبوری کنید و غم هجران را تحمل کنید تا به زودی به وصال یار برسید. برای نشان دادن خلوص نیت خود، با مردم با صداقت رفتار کرده و صمیمی باشید. برای گذر از سختی ها و رسیدن به اهداف با گام های استوار قدم برداشته و از کنایه و طعنه های حسودان نترسید. برخی از دوستان به کمک شما نیاز دارند و طلب یاری می کنند، دست رد به سینه آن ها نزنید و سعی کنید به عهد و پیمان خود وفادار بمانید. اسرار خود را نزد نامحرم فاش نکنید و به خداوند توکل داشته باشید.

: موسوی گرمارودی، الیاس گرجی
…