غزل و تعبیر شماره 230
play_arrow

غزل و تعبیر شماره 230 این آلبوم بهادار می‌باشد

غزل و تعبیر شماره 230 این آلبوم بهادار می‌باشد

1 ماه پیش
keyboard_arrow_down
  • share
  • code
  • play_arrow9
  • thumb_up 0
  • more_vert

غزل شماره 230: اگر به باده مشکين دلم کشد شايد که بوی خير ز زهد ريا نمی‌آيد جهانيان همه گر منع من کنند از عشق من آن کنم که خداوندگار فرمايد طمع ز فيض کرامت مبر که خلق کريم گنه ببخشد و بر عاشقان ببخشايد مقيم حلقه ذکر است دل بدان اميد که حلقه‌ای ز سر زلف يار بگشايد تو را که حسن خداداده هست و حجله بخت چه حاجت است که مشاطه‌ات بيارايد چمن خوش است و هوا دلکش است و می بی‌غش کنون بجز دل خوش هيچ در نمی‌بايد جميله‌ايست عروس جهان ولی هش دار که اين مخدره در عقد کس نمی‌آيد به لابه گفتمش ای ماه رخ چه باشد اگر به يک شکر ز تو دلخسته‌ای بياسايد به خنده گفت که حافظ خدای را مپسند که بوسه تو رخ ماه را بيالايد تعبیر غزل 230: مکر و نیرنگ بازی نسبت به خلق خدا عاقبت خوشی برای شما ندارد و باعث می شود همه از شما طرد شوند. از دستورات خداوند اطاعت کنید، به مال مردم طمع نداشته باشید و حق کسی را پایمال نکنید. از یاد خداوند غافل نشوید و به درگاه خداوند دعا کنید تا مشکلات و سختی ها به راحتی برطرف شده و آرامش پیدا کنید. زمان خوبی برای مسافرت است.

: موسوی گرمارودی، الیاس گرجی
…